dinsdag 1 juni 2010

Wonderpil bij apneu

In de Volkskrant (Hollandse krant) verscheen eind februari een groot interview met de schrijver A.F.Th van der Heijden. Al in de intro werd uitgebreid aandacht besteed aan het feit dat hij een tijdlang ernstig worstelde met zijn gezondheid. Hij bleek last te hebben van slaapapneu, die ernstige stemmings-wisselingen en overgewicht veroorzaakte.

Dankzij een wonderpil voelt hij zich nu een stuk beter. Zo stond er boven dat artikel. In het interview werd dat nog wat verder toegelicht. Het zag er serieus uit. Maar voor ons als insiders kwamen de verschijnselen bekend voor. Compleet met alle vervolgschade. Maar over één ding wilde iedereen wel méér weten: Wat was die wonderpil? Wachten wij niet allemaal op zoiets, dat eerdaags wellicht zelfs de cpap overbodig maakt? Even wat feiten op een rij. A.F.Th. (zoals hij zich soms ook noemt) kreeg, mede door osas, last van een stevig overgewicht. Bij het universitair medisch centrum liep een onderzoek waarbij een experimenteel middel werd ingezet dat een goede stofwisseling zou bevorderen. De helft van een groep patiënten kreeg het nieuwe middel. De andere een neppil. Beide groepen werden begeleidt door een stevig dieetprogramma. Bedoeling was het effect van het middel te bestuderen.

Zeker is dat A.F.Th. in korte tijd tientallen kilo’s afviel. Onzeker is of hij het nieuwe middel of een neppil slikte. Misschien wil hij graag in het wonder geloven. Ondanks dat hij stevig afviel, moet hij nog altijd voor de therapie masker en cpap gebruiken.

bron: volkskrant

Lekker doorslapen is zo gewoon nog niet

Slaapcentrum SEIN (SSZ) in Zwolle, Nederland is het toevluchtsoord voor de slapeloze nachtbrakers die wel willen maar niet kunnen slapen; mensen met slaapstoornissen en waakstoornissen.Jaarlijks biedt het centrum matrashulp aan 550 mensen. “Een slaapkamer is om in te slapen.
Het gebouw van SEIN staat in de hoek aan de Dr. Denekampweg heel rustiek en afgelegen te wachten op bezoekers. Rustiek, zoals het past bij het beeld van een slaapcentrum.
Binnen is de sfeer al even feeëriek: gedempte stemmen klinken over een wandelgang die volgehangen is met het betere zeefdrukwerk van Dali.
In de controlekamer van SEIN (Stichting Epilepsie Instellingen Nederland) verschaffen televisieschermen beelden van de slapende mens. Op monitoren kan het begeleidingsteam van SEIN hartslag, ademhaling en hersenactiviteit van de patiënt volgen. Big Brother is watching you, maar dan positief.
Hier zoekt men naar oorzaken en oplossingen voor slapeloosheid. Slapen behelst meer dan je ogen dicht doen. Wie wel eens wakker ligt van zichzelf, weet hoe lastig slapeloosheid kan zijn. Er zijn verschillende ziektebeelden: o.a. rusteloze benen syndroom, narcolepsie, slaapwandelen. Via huisarts of ziekenhuis komt de slapeloze bij SEIN terecht. SEIN heeft een heel team professionals dat minutieus op zoek gaat naar de oorzaak van de slapeloosheid. Patiënten die een interne behandeling krijgen, brengen doorgaans één nacht door op een slaapkamer van het onderzoekscentrum. Met een hoofd vol elektroden, staat de camera op ze gericht en worden in een ‘controlroom’ nauwgezet de verschillende stadia van slaap en de hersenactiviteit gevolgd en geanalyseerd. Het ziet er heel 1984 uit.
“Stress en trauma’s liggen veelal ten grondslag aan slaapstoornissen. Vaak zijn dat stoornissen die we middels een psychologische of pedagogische hulp kunnen verhelpen”, zegt Thea Grutter, hoofd bedrijfsvoering SSZ. “Maar we behandelen ook mensen met dwaalproblemen, patiënten met het rusteloze benen syndroom, apneu-patiënten – dat zijn mensen die tijdens de slaap ophouden met ademhalen. Daar hebben we allemaal last van, maar deze mensen overkomt dat heel vaak en heel lang. Die worden daar wakker van en vallen dan overdag weer snel in slaap. Ze snurken ook bijna allemaal. En dan hebben we nog patiënten met narcolepsie. Da’s een neurologische afwijking waarbij de volgorde en de lengte van de verschillende slaapstadia - Non Rapid Eye Movement (NREM) en de Rapid Eye Movement (REM) - verstoord raken. Zij krijgen ook overdag last van in slaap vallen - ze vallen echt in een REM-slaap en narcolepsie gaat dan ook gepaard met verslapping van alle spieren. Die vallen echt neer. Ja, da’s gevaarlijk, stel je voor wat er gebeurt als je dat overkomt terwijl je achter het stuur zit of zo.”
Naast de aandoeningen die met medicatie te verhelpen zijn, zijn er ook genoeg voorwaarden te creëren waardoor de gewone ‘wakkere’ mens beter zal gaan slapen.
De ietwat troosteloze slaap/behandelkamers van SSZ geven een eerste inkijkje. Rust, reinheid en regelmaat; slaapkamerhygiëne. “Wat je dus niet moet doen, is met een zak chips en een fles cola op de bank een thriller tot diep in de nacht gaan zitten kijken. Daar word je niet moe van, maar werkt eerder averechts. Daarnaast moet je er zorg voor dragen dat je slaapkamer je zo weinig mogelijk prikkels biedt. Een slaapkamer is om in te slapen, zeg ik altijd maar. Natuurlijk mag je van mij televisie kijken in bed, of een boek lezen. Maar als je last van slapeloosheid hebt, is dat geen goed idee.”

bron: De stentor

Snurken in cijfers

Snurken is een van de meest voorkomende nachtelijke ongemakken. Liefst 1 op de twee gezinnen heeft er mee af te rekenen.
Een op de vijf mannen en een op de tien vrouwen snurkt. Snurken komt dus 2 keer meer voor bij mannen dan bij vrouwen. Hoe ouder hoe kleiner dat snurkverschil volgens het geslacht wordt.
Zo’n 10 procent van de kinderen snurkt.
Rokers hebben meer kans om te gaan snurken omdat hun luchtwegen ontsteken en blokkeren. En ze weten dat maar al te goed. Tijdens een onderzoek beweerde 14 procent van de snurkers dat roken een invloed had op hun geronk.
Bijna 39 procent van de snurkers gelooft dat hun nachtlawaai een slechte invloed heeft op hun liefdesrelatie.
Volgens recente schattingen zaagt 42 procent van de slapende Belgen geregeld een boom door.
In een recente enquête gaf 51 procent van de ondervraagden toe dat ze meer snurkten wanneer ze alcohol hadden gedronken.
Niet minder dan 56 procent van de snurkers bekent dat hun geronk de oorzaak is van echtelijke twisten. Een tiende van de ondervraagden heeft zelfs overwogen te scheiden wegens het snurken.
Van alle snurkers geeft liefst 72 procent elke nacht een knorconcert.
Uit een recente studie blijkt dat 79 procent van de onderzochte koppels apart slaapt wegens het snurken.
Gesnurk kan de 80 decibels overschrijden. En zeggen dat een geluid van 30 decibels volstaat om te slaaprust te verstoren.
Bron: hetnieuwsblad

Snurkvrij op vakantie!

Thuis kan je nog naar de logeerkamer, maar logeren op een aparte hotelkamer gaat érg ver!
Toch hebben de snurkers onder ons geaccepteerd dat lekker uitrusten aan de Spaanse Costa’s (gaat u liever naar de Cotes d’Azur, mag dat natuurlijk ook) voor hen uitdraait op eenzame afzondering op een aparte kamer tijdens de nachtelijke uren.
Op vakantie wil men namelijk eindelijk eens kunnen slapen zonder gesnurk van man of vrouwlief. Dat de overige hotelgasten vervolgens hun beklag doen over geluidsoverlast en burengerucht kan je bedenken.
Je moet er niet aan denken dat deze familie naast je op de camping logeert! Enig voordeel is dat de wilde dieren zich niet durven te vertonen.
Het is echter mogelijk om je deze extra hotelkamer en de schaamte ’s morgens aan het ontbijtbuffet te besparen!
Het Behandelcentrum voor Nachtelijke Ademhalingsstoornissen te Weert biedt U nu dè oplossing! De SnörEx® luchtwegorthese.
De SnörEx® is een subtiele verhemelteplaat met geïntegreerde spanbeugel die uw verhemelte en tong onder controle houdt zodat uw luchtweg optimaal vrijblijft.
Turbulentie in de luchtstroom tijdens ademhaling en trillingen en vibraties (= SNURKEN) van verslapt spierweefsel in het keelgebied wordt hiermee voorkomen.

Snurkers kunnen beter waken

Er zullen niet veel mensen zijn die zich beseffen hoe gevaarlijk snurken kan zijn. Buiten een flinke por in de zij en het klagen van de partner lopen zij meer kans om een hartaanval of beroerte te krijgen. Tijdens de slaap stopt de snurker meerdere malen met ademen, apneu genaamd. Op zich is dit niet erg gevaarlijk maar bij sommigen kan dit tot wel 60 keer per uur gebeuren. Geschat wordt dat 200.000 Nederlanders hier regelmatig last van hebben

bron: WaarMaarRaar

Snurken - Volkskrantreizen

Vandaag ben ik in Burgos en heb ik me in laten inschrijven bij de lokale Refugio. Als ik de slaapzaal zo bekijk vermoed ik dat het er vannacht weer eens wild aan toe zal gaan. Ik blijk gelukkig gezegend te zijn met een rustige slaap. Hooguit een “Petit Melody” tijdens- en net na het inslapen maar daarna hoor je me niet meer.Het kan ook anders:
In St. Jean Pied de Port sliep ik ook in de lokale refugio. Ik had graag in de Nederlandse Gite geslapen maar helaas, die was vol. Ik mocht er wel komen eten (en drinken) wat erg aardig was. Boven me sliep een man die veel bleek te snurken maar door vermoeidheid van de lange wandeltocht van die dag, de wijn van de Nederlandse Gite en mijn oordoppen had ik daar gelukkig geen last van. Toen ik ´s nachts naar de WC moest (vanwege de wijn) viel het gesnurk pas op. Het hele bed stond te trillen. Helaas was de wijn uitgewerkt maar deden de vermoeidheid en de oordoppen nog steeds hun werk en viel ik weer in slaap.
In Ostabat sliep ik op de kamer met slechts 3 dames. Ik had er vertrouwen in en niet eens mijn oordoppen klaar gelegd. Wat een vergissing. Eén van de dames kon er wat van zelfs dusdanig dat vermoeidheid en wijn alleen niet voldoende waren. Ik had mijn oordoppen nodig. Deze moesten dus midden in de nacht opgezocht worden met slechts het licht van mijn mobiele telefoon aangezien mijn zaklantaarn kapot was. Hierdoor werden de twee andere dames ook wakker (of waren ze dat al?) behalve…. onze snurkster.
In Saint Palais sliep een man in een apart kamertje. ´s Nachts begreep ik waarom, het bleek het snurk kamertje te zijn. Helaas was zijn geronk dusdanig dat het zelfs op de slaapzaal te horen was maar ook hier deed mijn gereedschap het goed.
Het ergste geval so far was Anne Marie die ik in Estaing tegen kwam. Anne Marie was een lieve, gezellige, Franse, niet schriele dame die een apparaat in haar rugzak meesjouwde.Dit niet onaanzienlijk apparaat bleek tegen snurken te zijn. ´s Nacht ging Anne Marie naar de WC en vergat bij terugkomst haar apparaat weer aan te zetten. In dit geval trilde niet alleen haar bed maar de hele slaapzaal. Na protest uit verschillende bedden werd het apparaat weer ingeschakeld en kon er weer rustig geslapen worden.

De moderne mens slaapt korter dan ooit, waar de ondergrens ligt is onzeker

Tussen 5,5 en 9 uur moet een mens wel slapen per dag. Wat de beste slaapduur is, weet niemand. De nadelen van veel te weinig slaap zijn wel duidelijk: geheugenverlies, wilde emotie, en zelfs: de dood.Achtergrond - Niet slapen is dodelijkAchtergrond - Geheugen en slapenHoeveel uur slaapt Gerard Kerkhof? Hij is van de ‘we slapen te weinig’-school. Hij is hoogleraar psychofysiologie aan de Universiteit van Amsterdam en hij werkt in het Centrum voor Slaap- en Waakstoornissen van het Medisch Centrum Haaglanden. “Ik ga om half twaalf naar bed”, zegt hij. “Ik lees nog wat en dan val ik heel snel in slaap. Om vier uur word ik even wakker en om zes uur gaat de wekker.”
Gerard Kerkhof haast zich te zeggen dat hij ’s avonds na het eten altijd een dutje van drie kwartier doet.
Hoeveel uur slaapt Hilbert Kamphuisen? Hij is emeritus hoogleraar neurofysiologie aan de Universiteit Leiden en Kerkhofs voorganger bij het Centrum voor Slaap- en Waakstoornissen. Hij is van de ‘het kan korter’-school. Al jaren geleden heeft hij zichzelf aangeleerd om 6,5 uur te slapen in plaats van 8 uur.
“We slapen eerder te veel dan te weinig”, zegt hij. “We zijn lui. We vinden het lekker om als een zeehond een beetje te liggen te doezelen op de zandplaat. Maar als je de marathon wil lopen of hoogleraar wil worden of jezelf op een andere manier uitdaagt, dan heb je veel minder slaap nodig.”
Hij zegt er wel bij dat de behoefte aan slaap samenhangt met leeftijd en de levensfase waarin iemand verkeert. “Toen ik 30, 40 was en de kinderen nog klein waren, toen verlangde ik altijd wel naar een dutje.”
En dan Ton Coenen, die hoogleraar neurofysiologische grondslagen van gedrag aan de Radboud Universiteit in Nijmegen is. Hoeveel uur slaapt die?
“Ik ga ’s nachts om half een naar bed en ik sta ’s morgens om acht uur op. Even kijken, hoeveel uur is dat?”
Zegen :
Voor iedereen die het uur extra slaap dit weekend als een zegen ziet die ons elke dag ten deel zou moeten vallen: in de wetenschappelijke literatuur verschijnen elke maand wel artikelen over de nadelen van te weinig slaap en hoe het komt dat we steeds minder slapen.
Begin deze week schreven onderzoekers van universiteiten uit vijf Europese landen in het tijdschrift Sleep dat mensen die 5 nachten na elkaar maar 4 uur slapen steeds minder goed in staat zijn om ingewikkelde taken uit te voeren. Hun afweer tegen infecties verminderde ook.
Afgelopen week schreven onderzoekers van Harvard en Berkeley in het tijdschrift Current Biology dat mensen die een nacht niet slapen overdreven sterk reageren op negatieve ervaringen. Dat komt volgens de onderzoekers door een shutdown van de prefrontale hersenschors. Die houdt normaal de emoties onder controle.
Eerder deze maand schreven Finse onderzoekers in Sleep dat mensen die te weinig (of te veel) slapen een groter risico lopen om te overlijden. Dat kan voor de kortslapers (minder dan 7 uur) vaak worden toegeschreven aan lifestyle. Roken, eten, stilzitten en ook nog eens elke avond laat naar bed.
Slaap is geen luxe, maar noodzaak. Zonder slaap gaan mensen dood. Tijdens de slaap wordt groeihormoon geproduceerd en dat zorgt voor herstel van weefsels. Tot zover de zekerheden van slaaponderzoekers. Waar is slaap nog meer goed voor? Hoeveel hebben we nodig om te functioneren? Dat weten ze niet.
Of ze weten het wel, maar dan kunnen ze het niet bewijzen. Amerikaanse slaaponderzoekers als Stanley Coren, bekend van het boek Sleep Thieves, zeggen dat we in de westerse wereld allemaal ‘chronisch slaapgedepriveerd’ zijn. We slapen allang geen 9 uren per etmaal meer, zoals vroeger, toen er nog geen elektrisch licht was. Het is gemiddeld 7 uur.
Maar volgens andere onderzoekers, zoals de Brit Jim Horne, bekend van het boek Why we sleep, is 5 tot 5,5 uur slaap genoeg. Kijk maar naar mensen die dagen niet geslapen hebben, zegt hij. Die halen hooguit een kwart van de uren die ze gemist hebben weer in.
Met slapen is het volgens hem net als met eten en drinken. We vinden het prettig en daarom doen we het meer dan goed voor ons is. Maar bewijzen kan hij dat ook niet.
Gerard Kerkhof – ‘we slapen te weinig’ – vindt dat mensen ‘af moeten van het idee dat ze kunnen sollen met hun slaap’. Uit onderzoek, zegt hij, blijkt dat het effect van 20 uur waken vergelijkbaar is met het effect van twee maal de toegestane hoeveelheid alcohol in het bloed. ‘Denk aan iemand die net de nachtdienst is ingegaan en de volgende ochtend met de auto naar huis rijdt.’
Klassiek is de ‘klokkentest’, in de Tweede Wereldoorlog ontworpen door de Brit Mackworth om de waakzaamheid van luchtmachtpiloten te meten. Een klok met alleen een secondewijzer en streepjes die de seconden markeren. De wijzer gaat steeds één streepje verder, maar soms opeens twee. En dan moet degene die getest wordt op een knop drukken. Bij slaaptekort gebeurt dat vaak niet of te traag.
Risico:
Ook klassiek: de Iowa Gambling Task waarmee gemeten kan worden wat voor beslissingen mensen in allerlei omstandigheden nemen. Bij slaaptekort, zegt Gerard Kerkhof, nemen mensen steeds meer risico en ze worden minder flexibel. Ze houden vast aan een eenmaal gekozen strategie, ze passen zich niet aan als er nieuwe informatie is.
Hij verklaart het zoals ook de onderzoekers van Harvard en Berkeley in Current Biology de overdreven sterke reactie op negatieve ervaringen verklaren: verminderde activiteit in de prefrontale hersenschors.
Kerkhof zou graag willen uitzoeken hoe lang mensen in Nederland gemiddeld slapen, of dat minder dat wordt en hoe het met hen gaat. In de Verenigde Staten wordt dat allemaal al meer dan een halve eeuw bijgehouden, in groot opgezette studies. Daaruit blijkt bijvoorbeeld dat 32 procent van de Amerikanen per nacht 6 uur of minder slaapt. In 1942 was dat 11 procent. Maar in Nederland is zo’n studie nog nooit op betrouwbare wijze gedaan.
Wat zou een groot opgezette studie in Nederland kunnen opleveren? “Om te beginnen bewustwording. Dat slaaptekort een effect op de stemming heeft, op veiligheid, op prestaties in het algemeen, op de volksgezondheid.”
Volgens Hilbert Kamphuisen – ‘het kan korter’ – is 25 procent van de slaap ‘rotzooi’ die net zo goed kan worden overgeslagen. Het zijn de uren vroeg in de ochtend, als het bed warm en zacht is. ‘Als ik wakker ben, ga ik er meteen uit.’
Ook Ton Coenen – ‘we begrijpen nog weinig’ – zou niet weten waarom mensen in de westerse wereld ‘chronisch slaapgedepriveerd’ zouden zijn. “We slapen gemiddeld 7 uur”, zegt hij. “Dat is korter dan vroeger. Maar er is geen bewijs dat het te weinig is. Waarom worden mensen bang gemaakt? Ik ageer daartegen.”
Weinig slaap is het probleem niet, zegt hij. Slechte slaap is het probleem. Dat is: te weinig diepe slaap en te weinig droomslaap. Het moet – dat denken alle slaaponderzoekers – bij elkaar 5,5 tot 6 uur per nacht zijn. Wie dat nacht na nacht niet haalt, is een slechte slaper. “En het zijn de slechte slapers die de verkeersongelukken maken en die problemen met hun gezondheid krijgen.”
Chronisch slecht slapen komt door slaapstoornissen en daarvan heeft 20 procent van de mensen last, zegt Coenen, en 5 procent ernstig. De belangrijkste slaapstoornis is slapeloosheid door een te actieve hersenschors. “Dat houdt je waaksysteem aan de gang. Na drie nachten ga je je zorgen maken: als ik maar kan slapen. En dan blijft je hersenschors zeker te actief.”
Kerkhof en Kamphuisen zeggen dit ook, en ze leggen net als Coenen een verband tussen slapeloosheid en persoonlijkheid. Coenen: “Onder ons gezegd zijn het vaak wat zeurderige en op zichzelf gerichte mensen. Vaak oudere vrouwen ja.” Hij schrikt ervan dat hij het zo maar zegt. “Iedereen gaat over me heen vallen.”
Maar nu hij toch bezig is: “De snurkers, de mensen met slaapapneus, dat zijn vaak gezette mannen op leeftijd.” Kamphuisen: “Mannen met korte nekken en overgewicht, vaak workaholics. Als de kop op het kussen ligt, begint het. Laat staan als het hele zootje gerelaxeerd raakt.” Hij bedoelt de totale spierverslapping die hoort bij de droomslaap en die voorkomt dat we echt op de vlucht slaan of ‘achter de blote wijven aangaan’.
ochtendmensen
Slaaponderzoekers leggen ook verband tussen persoonlijkheid en dag-en-nachtritme. Ieder mens is gevoelig voor licht en donker en voor de hormoonafgifte door de hersenen die erdoor wordt veroorzaakt. (Cortisol bij het opstaan, melatonine bij het slapengaan, enzovoort.) Maar de een is gevoeliger dan de ander. Ochtendmensen, zegt Ton Coenen, zijn ‘strak afgestelde types’. Die voelen het nog drie dagen als de wintertijd is ingegaan. Voor avondmensen maakt het weinig uit. Die kunnen ook de ene avond om 10 uur gaan slapen en de volgende nacht om 2 uur. Naar New York vliegen en nergens last van hebben.
Ongeveer 20 procent is ochtendmens, 20 procent is avondmens en de rest zit er tussenin. Kerkhof zegt dat echte ochtendmensen beter geen ploegendiensten kunnen draaien.
Is er meer slapeloosheid doordat het leven drukker is dan vroeger?
Coenen: “Weten we niet. Er zijn geen aanwijzingen voor.”
Kerkhof: “Ik verwijs maar weer naar de Amerikaanse gegevens, waaruit blijkt dat een op de drie Amerikanen 6 uur of minder slaapt. Korter dan 6 uur heeft aantoonbare effecten, daar is iedereen het over eens. Amerikanen rapporteren ook meer stress. Ik weet het, er is geen causaal verband aangetoond. Maar het is wel een aanwijzing.”
Heeft de slaap die niet diep en ook geen droomslaap is geen enkel nut?
Kerkhof: “Ik ben het roerend óneens met de mensen die zeggen dat het allemaal niet uitmaakt, we weten het toch niet, dus pluk de dag en doe dat vooral ’s nachts.”
Coenen: “We weten niet eens waarom we slapen. Ja, herstel van weefsels. Maar er moet meer zijn. Waarom is er ook droomslaap? Waarom dromen we? Geen flauw idee. De freudiaanse theorie zegt dat we dromen om problemen op te lossen. Andere theorieën zeggen dat dromen een neveneffect zijn van de regulatie van hersencellen die tijdens de slaap gebeurt. Een soort geronk van de motor. Maar ik kan me niet voorstellen dat dromen niet meer betekenis heeft.”

bron: stopmetsnurken